بنام خدا
نمایشنامه: حسنی نگو یک دسته گل
آموزگار : توی ده شلمرود ،حسنی با پدر و مادرش زندگی می کرد او خیلی تنبل بود و هرکاری را که پدر و مادرش می گفتند انجام نمی داد موی سرش بسیار زیاد و کثیف بود ، ناخن هایش دراز بود و همیشه دست و صورتش کثیف و خاکی بود
بابا : حسنی می آیی بریم حماّم
حسنی : نه نمی آیم
نمایشنامه: آواز الاغ
قصه گو : روز به نصف رسیده بود و آسیابان در حالی که بار سنگین گندم را از روی دوشش به زمین می گذاشت با خود بلند بلند می گفت
آسیابان : این الاغ دیگر به دردم نمی خورد با ید از خانه بیرونش کنم من کاه و یونجه ي اضافی ندارم که به اوبریزم اصلا نمی تواند بار ببردفردا این خر را به صحرا می برم تا در آنجا خوراک حیوابات درندّه شود
قصهّ گو : الاغ حرف های اسیابان را شنید و با خودش گفت
نمایشنامه: گرگ و الاغ
یک چمنزار زیبا و قشنگ ، با گل های رنگارنگ و درختان بسیار در کنار یک کوهستانی قرار داشت . و الاغی در چمنزار مشغول به چرابود
الاغ : به به ، چه علفهای تر و تازه ای حال می ده برای خوردن
گرگ : وای از گرسنگی مردم ، چند روزی است که غذا نخوردم
نمایشنامه : کجایی ای جوانی که یادت بخیر
آموزگار داستان را به این صورت شروع به خواندن می کند . روباه پیر، که حالا موهای بدنش ریخته است و موقع راه رفتن تلو تلو می خورد از زور گرسنگی تصمیم می گیرد که شبانه و بی سرو صدا وارد روستا شود تاشاید بتواند
غذایی به دست آورد . به همین خاطر آرام و یواش وارد یکی از خانه های کناری دهکده می شود او نیاز به استراحت دارد تا بتواند با یک حمله سریع مرغی را بگیرد . به همین خاطر دنبال محلی می گرد د تا دور از چشم دیگران باشد .بالاخره یک انبار کاهی را پیدا می کند و در گوشه ای از انبار دراز می کشد تا خستگی از تن بیرون کند ولی بر اثر گرسنگی و خستگی زیاد به خواب عمیقی فرو می رود .